Jarenlang hing de sloophamer dreigend boven de hoeve. Roos maakte daar een lief en tegelijk ook venijnig protestliedje over, heel passend Boerderij geheten. Haar protest mocht niet baten. Met een machtige klap daalde de sloophamer alsnog neer. Weg illusies. Exit de boerderij, de pony, het loslopende pluimvee en de familie Rebergen. Entree voor het langverwachte debuutalbum. Want tegenover elk verlies staat iets nieuws. Da’s in het echte leven ook zo. Tegenover de dood staat de geboorte van nieuw leven. En die gesloopte boerderij staat nu tussen de liedjes op het album met de veelzeggende, uit het leven gegrepen titel Ze Willen Wel Je Hond Aaien Maar Niet Met Je Praten. Eindelijk is er dan een album. De band heeft lang gewacht en zich eerst een paar jaar in vorm lopen spelen. Roosbeef was in die tijd te zien op de meest uiteenlopende plekken, van clubs tot festivals, van culturele en literaire evenementen als De Nacht van de Poëzie in Utrecht tot De Nachten in Antwerpen. En zo nu en dan was er een mooi voorprogramma, zoals bijvoorbeeld van Jarvis Cocker.

Eens in de zoveel jaar staat een werkelijk oorspronkelijke geest op. Knalrood haar, opvallend gebekt, behept met een volkomen eigen kijk op de loop der dingen, doet Roos alles anders. En dat valt op. Ze is een genre op zich. Is het kleinkunst? Zelf zegt ze van niet. Is het pop? Zelf zegt ze van wel. Maar wat maakt het allemaal uit? Noem het wat je wilt. Dit is leuk, zoals de geestelijk creaties van Annie M.G. Schmidt en Astrid Lindgren dat zijn. Van Floddertje tot Pippi, dezelfde chaos en gekte is zichtbaar en voelbaar. En wat is deze muziek ongelofelijk echt! D’r is niks neps aan. ‘De hele plaat gaat over verlangens,’ peinst ze. ‘En het belangrijkst in het leven vind ik dat iets echt is en dat mensen echt zijn. En ik probeer zo goed mogelijk dat “echt zijn” te vertalen in mijn liedjes.’ Dat is gelukt met dank aan Belgische producer Tom Pintens (bekend van Zita Swoon) en de hulp van Tjeerd Bomhof, het rockbrein van Voicst. ‘Ik wist eerst niet eens dat we een producer nodig hadden. Alles is door hem honderd keer beter geworden nu,’ kijkt ze terug. En Tjeerd was er vooral voor de spreekwoordelijke schop onder de kont. ‘Er zit véél meer in!’ zo bleef hij maar op de noodzaak van verbetering hameren.

Roosbeef is dan wel een band. Het zijn wel Roos d’r liedjes en dus ook háár teksten. Waar het over gaat? Tja, over een meisje dat opgroeit en een hoop meemaakt. ‘Ik hoop dat mensen er uit pikken dat het gewoon een paar jaar, een fase in mijn leven, is wat ik beschrijf,’ doet ze niet al te moeilijk. Na de boerderij met al zijn vrijheid vertrok ze naar Utrecht. Er is inmiddels al een liedje.

The album is available in our store. For a full-length preview of the album visit the 3VOOR12 Luisterpaal.

En toen zZz vorig jaar begon aan de opnamen van dat wat nu gaat uitkomen als Running with the beast bezorgde de band Roel Wouters de track Grip, waar hij graag een video bij wou maken, een clip net zo geniaal als het stuk. Gevolg: Grip werd een immense YouTube-hit, werd gelauwerd op diverse toonaangevende filmfestivals en als klap op de vuurpijl door FIAT integraal gekopieerd voor een internationale campagne voor de Grand Punto.

Ondertussen kwam deze zomer Epitaph aan boord. Zij gaan Running with the beast in 2009 op hun Anti-label uitbrengen in de Rest van de Wereld en hebben er mede voor gezorgd dat zZz buzzt in Engeland met airplay op Radio 1, NME Radio en 6Music als resultaat. En zo zagen we van de week zZz zomaar frontaal op de voorpagina van MySpace Duitsland staan.

Hoogste tijd nu voor een campagne in de Lage Landen met de nieuwe zZz. Een plaat die muzikaal gezien bijna grensverleggend is. Björn Ottenheim en Daan Schinkel creëren een volstrekt uniek muzikaal universum waar je als bezoeker in wordt meegesleurd. Een plaat die nu al Klassieker te boek staat en die wij aldus de komende weken met verve gaan opstoten in de vaart der volkeren.

Before we part is het derde album van Solo na Songs ‘n Sounds en Solopeople, de succesvolle voorgangers waarmee Solo een groot en trouw publiek voor zich won. Een derde album heet vaak cruciaal te wezen en dat is deze ook, om meerdere redenen zelfs. Allereerst omdat Solo er zijn unieke sound op vervolmaakt, een geluid uit duizenden herkenbaar dat zich eerder manifesteerde op o.a. single-hits als Mind en Come to back me. Luister naar Love always hopes en u begrijpt wat hier bedoeld wordt.

Een ander kenmerk van Before We Part is dat Solo met deze plaat z’n naam feitelijk eer aan gaat doen. Want was Solo eerst een duo, de albumtitel wordt werkelijkheid in die zin dat Solo anno 2008 nog maar uit één persoon bestaat, te weten Michiel Flamman. En Flamman heeft Solo de geest gekregen want hij is nu al bezig met een follow-up album dat Lente 2009 moet verschijnen.

In de lovende recencies van ‘I’ll Be Lightning’ wordt Finn geroemd om de zwevende melodieen, inventieve arrangementen, rijke songteksten en gaan dikwijls vergelijkingen op met Elliott Smith. De plaat is opgenomen op een analoge mengtafel die ooit The Who toebehoorde. Liam Finn bespeelde vrijwel alle instrumenten, wat hij wonderlijk genoeg ook live doet. Gitaar- en baslijnen worden live gesampeld, waarna Finn zichzelf begeleidt op drums. In die vorm bracht hij de single ‘Second Chance’ ten gehore bij ‘The Late Show with David Letterman’ en ‘Later with… Jools Holland’.

Live bijgestaan door Eliza Jane Barnes tourde Finn met Eddie Vedder en na shows in de USA en UK, staat Finn op 22 november op het Haagse Crossing Border en een dag eerder te zien in het voorprogramma van The Black Keys op 21 november in Tivoli, Utrecht. En op 28 november speelt Liam in Paradiso, Amsterdam.

Het album ‘I’ll Be Lightning’ is nu beschikbaar in onze online winkel.

Maar ook een experimentele regisseur als Peter Greenaway die een video maakt voor Face Tomorrow is best raar. Toch werkt het, kijk maar naar de video bij Overpowered, de eerste knoeperd van een single van het nieuwe Face Tomorrow-album ‘In the Dark’. Zoals het hele album trouwens ‘werkt’. Het is de grote stap voorwaarts voor de Rotterdamse band die de voorbije jaren all over the place speelde en eigen legioen voor
zich won. ‘In The Dark’ komt uit op cd, maar ook op prachtig blauw dubbelvinyl. Allebei beschikbaar in de winkel.

Face Tomorrow Tour

24-10-2008 Goothstock Festival, Ridderkerk NL
25-10-2008 W2, Den Bosch NL
01-11-2008 Xinix, Nieuwendijk NL
07-11-2008 Mezz, Breda NL
27-11-2008 Speakers, Delft NL
29-11-2008 Buspop, Irnsum NL
12-12-2008 Bibelot, Dordrecht NL
18-12-2008 Melkweg, Amsterdam NL
19-12-2008 Hedon, Zwolle NL
20-12-2008 Escape, Veenendaal NL
27-12-2008 Patronaat, Haarlem NL

She Said Oh Oh Oh, I Said Yeah Yeah Yeah at iTunes.

Don’t forget to head over to www.shesaidohohohisaidyeahyeahyeah.com to get your GEM ringtones.

Below is a preview of the tracks, and check here for the first press on ‘Leather On My Soul’. The album is already available at our shop (free shipping in The Netherlands) and at your local record store of course. Here’s a video for Hallo Venray’s ‘Right To Know’

Je Suis Parti op 7″ Vinyl

Dus: picknickkleed uit de kast en smeren maar!

The Kevin Costners zijn in 2004 begonnen als een home recording project. In een afgelegen spoorweghuisje in Noord Frankrijk namen Sjors, Stijn en Bouke hun eerste liedjes op. En het was meteen raak. The Kevin Costners wisten waar ze voor stonden: sfeervolle en eigenzinnige gitaarpop met krachtige melodieën en soulvolle ritmes.

David (in 2007 vervangen door Bas) en Rick vervoegden zich bij de band en met precies drie repetities in de vingers stapten ze het podium van Doornroosje op om daar meteen de Roos Van Nijmegen winnen.

Sindsdien zijn The Kevin Costners bezig de rest van de wereld kennis te laten maken met hun oorzalvende geluid. Ze zijn inmiddels veel- en graag geziene gasten op podia en festivals in Nederland en België (waar twee van de bandleden wonen). Het maakt The Kevin Costners niet zo bijster veel uit waar ze spelen als ze maar gehoord worden. Natuurlijk waren een uitverkochte Paradiso of Melkweg (voorprogramma’s van o.a. The Veils, Kula Shaker, De Dijk) of grote festivals als Metropolis, De Beschaving, Oerol of De Affaire in Nijmegen heel speciaal. Maar obscure havenkroegjes of marginale voetbalkantines hebben ook hun charme.

Hoe dan ook The Kevin Costners zijn bezig een stevige live reputatie op te bouwen. Het schrijven van liedjes mag dan de kern zijn, op het podium spat het enthousiasme er vanaf. Eén recensent schreef: “Die gasten kunnen waarschijnlijk helemaal niets anders. Wat een passie! Wat een plezier!”.

En plezier hadden The Kevin Costners in geval ook tijdens de finale van de Grote Prijs van Nederland. Zeker ook nadat bekend was gemaakt dat ze hadden gewonnen. Het juryrapport loog er ook niet om: “Schitterende liedjes, hitmateriaal! Deze band moet getekend worden!!!” Dat laatste is inmiddels gebeurd. Excelsior Recordings nam ze op in de stal en samen met Frans Hagenaars werd een dijk van een debuutalbum opgenomen. “Come on in” is de titel en hij zal begin juni uitkomen.

‘With the earth above me’ is geen makkelijke popplaat, het zijn geen hapklare brokken, maar geef je de songs de tijd en de aandacht die ze verdienen dan krijg je er een hoop voor terug. Dan verrijken ze je leven koester je ze net zo als de band dat deed tijdens het ontstaan