Don’t forget to drop by at traditional new years’ party at De Silo on Saturday. At Achterweg 47 (just behind Central Station) you’ll see Wieb Zigtema, GEM, Alamo Race Track and Lola Kite. There’s food and drinks, entrance is free for everyone, so we can’t think of a better way to spend your Noorderslag afternoon. Come and say hi.

In the evening, we’ll have The Kik, awkward i, Hospital Bombers, Spinvis ans Roosbeef on the Noorderslag-bill at De Oosterpoort. Our timetable is below. Hope to see you there.

THURSDAY 12 JANUARY

14:10 – 14:40 ROOSBEEF – PLATOSONIC @ PLATO
20:00 – 20:45 SPINVIS – XLCR @ DER AA-KERK
20:10 – 20:40 MOSS – PLATOSONIC @ PLATO
20:20 – 21:00 GEM – PLATFORMTHEATER – MET MICHIEL 3FM
20:00 – 20:45 ROOSBEEF – MACHINEFABRIEK
21:25 – 22:10 ALAMO RACE TRACK – XLCR @ DER AA-KERK
22:50 – 23:35 GEM – XLCR @ DER AA-KERK
23:00 – 23:45 TRIGGERFINGER – CATHEDRAL HOSTED BY 3FM
00:15 – 01:00 MOSS – XLCR @ DER AA-KERK
01:15 – 02:00 EXPERIMENTAL TROPIC BLUES BAND – NEWS CAFÉ

FRIDAY 13 JANUARY

17:30 – 18:00 GEM – PLATOSONIC @ COFFEE COMPANY
18:00 – 19:30 TRIGGERFINGER – RAY COKES – OOSTERPOORT

SATURDAY 14 JANUARY

INSTORES PLATOSONIC @ COFFEE COMPANY
12:10 – 12:40 ALAMO RACE TRACK
13:00 – 13:30 THE KIK
16:10 – 16:40 AWKWARD I

2012: WE VIEREN HET ALWEER @ DE SILO – ACHTERWEG 47
16:10 – 16:30 WIEB ZIGTEMA
16:40 – 17:10 GEM
17:55 – 18:25 ALAMO RACE TRACK
19:10 – 19:40 LOLA KITE

NOORDERSLAG @ DE OOSTERPOORT
21:15 – 22:00 THE KIK – FOYER (GROTE ZAAL)
22:00 – 22:45 AWKWARD I – MARATHONZAAL
22:30 – 23:10 SPINVIS – KLEINE ZAAL/3FM ZAAL
22:45 – 23:25 HOSPITAL BOMBERS – BOVENZAAL/3VOOR12
00:30 – 01:10 ROOSBEEF – KLEINE ZAAL/3FM ZAAL

Er bestaat geen taal of er wordt in gezongen. Moeders zingen hun kind in slaap. Vaders zingen onder de douche. Overal ter wereld bestaan er troostende, vrolijke of dromerige, maar ook niet zelden geheimzinnige of griezelige liedjes. Vandaag de dag wonen mensen uit verschillende landen en culturen naast elkaar, in dezelfde straat, in dezelfde stad. Eetgewoontes worden gretig uitgewisseld, maar hoe klinken de kinderliedjes die overal vandaan zijn meegebracht? Hoe zingt een Marokkaanse moeder haar kindje in slaap, welke liedjes worden er in Surinaamse families gezongen en hoe klinken ze in het Turks of in het Pools?

Met die vraag heeft Saartje Van Camp op de markt, in ontmoetingscentra of bij families thuis mensen gevraagd om voor haar een kinderliedje te zingen, een liedje dat ze vroeger zongen, een liedje dat hun moeder voor hen zong, Zo heeft ze meer dan driehonderd liedjes verzameld uit meer dan dertig landen. De kracht van deze verzameling is naast het muzikale zeker ook het verhalende aspect. Een Russische moeder die een liedje zingt in de hoop dat het via Saartje bij haar kinderen terecht zal komen.
Kinderliedjes brengen leed en vreugde in harmonie. Dood, leven, prinsen, kikkers, lieve honden of enge koeien. Ze staan allemaal in dezelfde deuropening. Het kleurt het leven van een kind en de herinnering van de volwassene. Voor beiden is deze compilatie bedoeld. Een ode aan de verbeelding. Gezongen waarachtigheid.

Voor het album Walla Kristalla heeft Saartje uit deze unieke verzameling vijftien liedjes geselecteerd. Met de opnames als uitgangspunt maakte ze nieuwe muziek bij de liedjes. In sommige liedjes gebruikt ze de vertaling van de originele tekst, in andere heeft ze de vrijheid genomen er een eigen versie aan toe te voegen. Ze speelt en zingt ook zelf en nodigde een aantal fantastische muzikanten uit. Zo blijkt Spinvis tegenwoordig een begenadigd bespeler van takken, bladeren en de fietsbel. De sprookjesachtige, vrolijke muziek bundelt een veelheid aan talen, stemmen, instrumenten en kleuren.

Saartje Van Camp is celliste, maar grijpt ook geregeld naar andere instrumenten als gitaar, bas, ukulele, zingende zaag, percussie of toetsen. Ze speelt en zingt bij Spinvis, die ook nauw betrokken is geweest bij de totstandkoming van Walla Kristalla. Met René Groothof als regisseur maakte ze de kindervoorstelling Walla Kristalla waarmee ze vorig jaar in de theaters stond. Binnenkort volgt een reprise.

Bij de cd Walla Kristalla zit ook een boekje met daarin de teksten, vertalingen en muzieknoten van de liedjes. Hoe de woorden klinken in de verschillende talen, in het Chinees of Arabisch bij voorbeeld, staat er ook bij, zodat iedereen kan meezingen. De illustraties zijn van Sjeng Schupp. Walla Kristalla is gemaakt in nauwe samenwerking met Spinvis.

En nou allemaal in koor: Oze wieze woze wieze wies wies wies wies!

Er staan 12 nummers op, in onderwerp variërend van een lofzang op de Apocalyps tot een club die alleen toegang biedt aan mensen die nooit meer kunnen slapen. Maar vooral de liefde komt aan bod op dit album. In veel van haar verschijning- en en metaforen. Als roes of vergif, als noodlot of als de Dood zelf.

Door het album heen speelt de figuur van Justine Keller. Wie ze is of was en wat het verhaal achter haar afscheid is, is een vraag die de luisteraar zelf moet beantwoorden.

tot ziens, Justine Keller is een schaamteloos romantisch popalbum waar lang en zorgvuldig aan is gewerkt. “Voorganger Dagen Van Gras, Dagen Van Stro was experimenteler. Hier staan ook wel experimentele dingen op, maar het merendeel is toegankelijker. Het zijn wel popliedjes,” aldus Erik de Jong tegenover 3voor12.

Het album verschijnt 7 November 2011 via Excelsior Recordings in drie edities: op cd en vinyl maar ook als prenten-album, i.s.m. De Harmonie Uitgeverij. Hanco Kolk ‘verbeeldde’ daarvoor op de twaalf nummers op ‘Justine’ en dat leidt tot een gebonden luxe-uitgave waarin de cd vergezeld gaat van de beeldverhalen.

tot ziens, Justine Keller volgt Dagen van Gras, Dagen van Stro (2005) en Spinvis (2002) op. In de periode tussen het laatste studioalbum en tot ziens, Justine Keller heeft Spinvis zich bezig gehouden met filmmuziek, diverse theatertours, leaders voor televisieprogramma’s en diverse projecten in Nederland en België, waaronder zijproject Dorléac, een band samen met ex-Hooverphonic-zangers Geike Arnaert.

Over wat fans van de eerste albums kunnen verwachten van de nieuwe plaat zei Erik tegen 3voor12: “Die eerste is alweer elf jaar geleden gemaakt. Ik ben nu elf jaar ouder en niet meer dezelfde. Tegelijkertijd heb ik een bepaalde stijl of signatuur. Het is mijn stem, mijn handtekening. Wat ik kan zeggen is dat het heel zorgvuldig, heel gedetailleerd gemaakt is. Ik ben er echt al heel lang mee bezig.”

tot ziens, Justine Keller gaat D.V. 22 November live in première in de Utrechtse Tivoli en 23 November in de Ancienne Belgique te Brussel. In december en januari toert Spinvis met zijn band door België. Volgend jaar zal de Nederlandse clubtour beginnen.

“But I anticipate your arrival, for it`s something I enjoy and I know that if you get here, the arrival will be spoiled…”

Twee jaar geleden verraste awkward i met een bijzonder debuutalbum en kreeg jubelende recensies in binnen- en buitenland. Sinds dat debuut – I really should whisper – is er heel wat gebeurd met de van oorsprong Groningse singer-songwriter Djurre de Haan. Een indrukwekkend aantal shows, vaak met diverse muzikanten, en natuurlijk nog steeds die zoektocht naar melodische uitdagingen. Nu is awkward i terug met zijn tweede album – Everything on Wheels – , dat op 17 oktober 2011 bij Excelsior Recordings wordt uitgebracht.

“It was the spur of the moment and the spirit of place, the illusion of a safe new world fate all ripped and torn in another blossom storm…”

Everything on Wheels is een muzikaal dagboek in elf hoofdstukken over de oneindige weg van vertrekken, arriveren, kwijtraken en verdwalen. Het is een persoonlijk en intens album, elk van de elf nummers opent de deur tot een telkens weer opnieuw verrassende schatkamer waarin de rijke instrumentatie met viool, cello, mandoline, gitaar, percussie en zang de eenvoud geen geweld aan doet.

“Wat ik wil zeggen, zit in de muziek. Het is een combinatie van melodie en poëzie. awkward i is een vehikel om uitdrukking te geven aan bepaalde vragen, de nummers zijn allemaal stukjes van een verhaal. Wat ik te zeggen heb, kun je het beste zoeken in mijn nummers,” aldus Djurre.

Everything on Wheels neemt je mee langs tijdloze popliedjes met een rijk geluid, soms energiek opzwepend en vrolijk. Soms ingetogen en vol melancholie, met nummers die iedere luisterbeurt hun geheimen prijsgeven.

“Ik zie het als mijn taak iets moois te maken. In al mijn nummers probeer ik iets unieks te verwerken, ze iets bijzonders mee te geven, iets wat er nog niet is geweest. Gewoon een klankwereld creëren die me eigen is.”

De muziek van awkward i heeft zijn wortels in de folk, zij het met modernere en meer diverse arrangementen. Tedere en intense nummers met speelse en verrassende elementen.

“Het geluid van Everything on Wheels is rijker dan op de vorige plaat. Sommige nummers zijn klein en folky maar nog steeds rijk gearrangeerd. Op deze plaat is er ook meer bandgevoel. We wilden het live geluid vangen. De zang is eerlijker, de muziek is meer levendig, spontaner en niet meer laagje voor laagje, gewoon puur.”

Om het bandgevoel van het tweede album ook tijdens de liveshows van de Everything on Wheels-toer mee te kunnen nemen heeft Djurre een reisgenoot gevonden in een band met een vaste bezetting. Net als in de studio zullen Diederik Nomden (ex-Johan, ex-Daryll-Ann), Susanne Linssen (Hospital Bombers) en Bo Koek (ex-Kopna Kopna en Kitty Contana) hem tijdens de live shows vergezellen. Bassist Geert de Groot (Scram C Baby, ex-Fatal Flowers) maakt het gezelschap compleet.

“Een melodielijn vormt het uitgangspunt voor onze muziek. Daarin schuilt de kracht van de communicatie, dat wat als eerste aandacht trekt. Teksten hebben dat minder, maar zijn wel belangrijk. Ze moeten net als de muziek zo rijk mogelijk zijn.”

Everything on Wheels is een fraaie stap voorwaarts. “So let`s put it on wheels, so they can move around…”

awkward i presenteert Everything on Wheels op 14 oktober in Paradiso, Amsterdam en op 16 oktober in Ekko, Utrecht. Op 12 oktober vindt in de Muziekgieterij in Maastricht een pre-release plaats.

Into Outside is een dromerig, sfeervol album geworden. Van die liedjes die je doen wegdromen naar plekken waar je geen weet van had. Ze tillen je op, laten je zweven en zetten je met een zachte landing weer neer op aarde. Met een elektronische basis, maar wel warm. Zoals een Boards of Canada dat doet, bijvoorbeeld.

“Geef mij een computer, een microfoon en wat instrumenten en ik ben tevreden. Al jaren is High the Moon mijn eenmansproject. Gestaag groeide het aantal nummers en groeide ook de wil om het te delen met meer dan het handjevol trouwe vrienden dat mijn site bezocht en mij, soms bijna stiekem, attendeerde op hun luisterplezier. De nummers op Into Outside zijn geschreven tussen 2009 en 2011, hebben vele versies gezien, en gaan over alles (behalve politiek) en niks.“

Into Outside is een typische studioplaat, geen album om live mee te gaan toeren. Het is een album voor in de huiskamer, in de achtertuin of tijdens een lange reis. “Ik ben niet in staat live te spelen (of het zou een kruising tussen een laptop act en nikkelen Nelis worden, geen van beide is ooit mijn ambitie geweest). Mijn poging om het live met een band te brengen resulteerde in het ontstaan van Lola Kite, en bevestigde mijn idee dat High the Moon een eenmansproject zou blijven. En als ik nu een nummer schrijf voel ik al snel of het bij de een of de ander thuis hoort. Al is ook dat nooit helemaal zeker.”

Een bescheiden en liefdevolle plaat, kortom. Van een liefhebber, voor liefhebbers. “Ik hoop dat jullie het mooi vinden.”

The Upsessions zijn terug met hun derde album: Below The Belt. Op 29 augustus komt de plaat uit via Excelsior Recordings. The Upsessions zijn gespecialiseerd in early reggae, rocksteady en ska, en zijn geïnspireerd door artiesten als Desmond Dekker, Toots and the Maytals, The Skatalites en The Meters. Altijd herkenbaar aan hun funky ritmesectie, een ongelooflijk orgel geluid, altid scherp gekleed en met hoogst aanstekelijke live optredens.

Het verhaal van de nieuwe plaat begint vooral bij de vorige platen, die de band zelf heeft opgenomen. De eerste plaat is opgenomen in een oud schoolgebouw, op een 8-sporen bandrecorder. Dat was een fantastisch avontuur en het resultaat was geweldig. Geweldig slecht vooral, qua geluidskwaliteit. Maar wel precies zoals ze destijds voor ogen hadden. Voor het tweede album wilden The Upsessions hetzelfde concept aanhouden, maar minder hoeven puzzelen met sporen. Uiteindelijk is dat tweede album bijna volledig met de computer opgenomen, weekend voor weekend, in de eigen oefenruimte. Een tijdvretende bezigheid.

Toen kwam het aanbod om een derde album op te nemen in de studio van Frans Hagenaars, huisproducer van Excelsior Recordings. Wat aanvankelijk wat terughoudend ontvangen werd door The Upsessions. Excelsior had ze toch getekend omdat ze het album dat ze op hun eigen manier hadden opgenomen goed vonden? Waarom dat concept dan ineens omgooien? En wie denkt die Frans eigenlijk wel dat ie is? Met zijn mooie studio, dat heeft de muziek toch helemaal niet nodig? Leuk voor zoete gitaarliedjes, maar The Upsessions maken Jamaicaanse funk, dat hoort met een aanlopende cassetteband opgenomen te worden, in het rood te slaan, en zeker niet gemixed te worden door, tja, eh, dat hoort dus zeker niet gemixed te worden! Toch?

Maar nadat een Upsessions-delegatie op bezoek was geweest bij Hagenaars, wat mocht snuffelen, en vooral, hem had aangehoord over zijn eigen fascinatie voor de oude Jamaicaanse platen, was het duidelijk dat dit een nieuwe kans was. En dat deze producer een geschikte sparringpartner was, die wellicht beter begreep wat ze eigenlijk wilden en wat ze tot dan toe zelf deden. Maar in een dure studio opnemen op andermans kosten vereist een andere aanpak dan in je eigen tijd, in je eigen ruimte een beetje aanhobbyen met je eigen apparatuur. The Upsessions spendeerden derhalve wekenlang in de oefenruimte om dezelfde nummers over en over te spelen op zoek naar de groove die er in een keer opgezet moest worden. Met resultaat. Below The Belt laat als nooit te voren horen waar The Upsessions voor staan: ronkende ska, groovende reggae en hyperfunkende rocksteady. Het live-geluid omgezet naar een studioplaat en dus The Upsessions in hun meest pure vorm.

De afgelopen jaren toerden The Upsessions door heel Europa. Niet alleen op bekende festivals in Nederland, zoals Lowlands, Into the Great Wide Open, de Zwarte Cross en Oerol. Maar ook op de Duitse, Oost-Europese en Spaanse ska en reggae-festivals zijn The Upsessions een graag geziene gast.

The Upsessions, new & improved, klaar om de ring in te stappen en de handschoenen aan te doen. Below The Belt!

Albumpresentatie op 10 september in Melkweg, Amsterdam

Hunters Go Hungry is de nieuwe plaat van GEM. GEM is Maurits Westerik. Maurits Westerik is GEM. Na drie succesvolle albums keert Westerik terug naar zijn gevoel. Want dat gevoel was sterk aanwezig bij de totstandkoming van het album. Het thema, het watermerk Hunters Go Hungry zit in ieder nummer. Iedere tekst, ieder liedje is te herleiden tot dit thema. Alle muziek gaat over de stad of over het landleven; Westerik kwam tot de ontdekking dat beide plekken hem inspireren tot het schrijven van liedjes. En dat je dan ineens midden in ‘je eigen stad’ heimwee krijgt naar een plek die je nog niet kent.

Met GEM moest ook nog een ontdekkingsreis gemaakt worden. “Vaak dacht ik: komt het nog wel genoeg uit mezelf? Maar er waren blijkbaar nog zo veel liedjes, zo veel honger om muziek te maken. Iets heeft me ertoe gezet om toch weer een album te maken. Waarschijnlijk hetzelfde oergevoel waar het thema uit ontstaan is. En het moest vooral iets worden waar ik me goed bij voel. Daarom is de plaat wellicht ook zo gevarieerd: behalve het thema en de inspiratie zat er geen druk achter. Bij ieder nummer ging ik opnieuw van a naar b. Thunder Lightning gaat bijvoorbeeld over dat verlangen, om die reis te maken. Of When I Left Home, waarin ik niet echt terugblik, maar wel bevestig wat er is gebeurd. Zonder nostalgisch te worden, overigens. Want zongen de Tröckener Kecks niet ooit eens: De Jacht Is Mooier Dan De Vangst? Dat voel ik ook, de weg ernaartoe is mooier dan het daadwerkelijk ergens komen.”

Kortom: Maurits heeft een nieuwe GEM-plaat gemaakt. Een echte studioplaat, opgenomen met de vele muzikanten die hij inmiddels tot zijn vriendenkring mag rekenen. Daarbij waren de groove en het ritme vaak net zo belangrijk als de harmonieën, het moest ook swingen. Bij een aantal nummers is dit terug te horen dankzij een prominente rol voor blazers, iets nieuws in het GEM-vocabulaire.

Alles is op gitaar geschreven, en niet zoals voorheen met een hele band. “We gaan wel op toer met een zeskoppige liveband. Dat stelt mij in staat om me vooral weer te concerteren op mijn rol als zanger, en dus minder als gitarist. En bij een aantal shows nemen we ook een blazerssectie mee, maar dat is iets voor straks. Nu kan ik vooral niet wachten om dit album aan mensen te laten horen. En waar ik dan uitkom, zie ik dan wel weer. Toch?”

Als eerste Nederlandse band is het Utrechtse GEM vertegenwoordigd op de crowdfundingwebsite Voor De Kunst.nl. Op Voor De Kunst worden kunstenaars en kunstinstellingen geholpen hun projecten te realiseren. Via de site hoopt GEM-frontman Maurits Westerik een deel van de financiering rond zijn aankomende album Hunters Go Hungry te kunnen ondervangen. “In deze tijden van bezuinigingen vind ik het ook goed om op andere manieren te kijken naar mogelijkheden om mooie dingen te maken,” aldus Westerik.

Live data:

do 25 aug: Den Haag – Supermarkt *
vr 26 aug: Leeuwarden – Asteriks *
za 27 aug: Groningen – Simplon *
zo 28 aug: Den Bosch – Plein79 *
do 01 sep: Hoorn – Huis Verloren *
za 03 sep: Vlieland – Into The Great Wide Open

* Try-Outs

Video: www.huntersgohungry.com
GEM: www.gemunited.com – twitter.com/gemunited – facebook.com/gemunited
GEM VoordeKunst: http://voordekunst.nl/vdk/project/view/76-hunters-go-hungry

Bij het debuut was verandering het centrale thema. Die veranderingen hebben zich inmiddels allemaal voltrokken. ʻNu gaat het over het leven, verlangens en liefde,ʼ vat Roos de thematiek bondig samen. De nieuwe plaat klinkt wat heftiger. Destijds kwam ze net kijken. Ze zegt altijd het liefst onderweg te zijn, maar ze doet net zo hard haar best zich ergens thuis te voelen. Onthechting ligt steeds op de loer. ʻVolgens mij maakt het allemaal niet zo veel uit waar iemand woont. Het neemt een gevoel van eenzaamheid toch niet weg.ʼ

De muziek wordt gemaakt door Roos en vier muzikanten, samen de band Roosbeef vormend. Het belang van die muziek als zodanig is toegenomen. De ʻband binnen de bandʼ is sterk. De band beukt meer. De liedjes zijn ʻmeer popmuziekʼ geworden, vindt Roos. Ze roemt de aanwezigheid van de twee Belgen, producer Tom Pintens voorlopig op bas en Wannes Cappelle (Het Zesde Metaal) op gitaar, toetsen en ʻvan alles en nog watʼ, naast de vaste kern die er al jaren bij is, drummer Tim van Oosten en gitarist Reinier van den Haak (Krach). ʻAls ik me nu omdraai, dan zie ik al die jongens, en dan voel ik me groot,ʼ bekent ze.

Weg is het vuurrode haar. Wat gebleven is, zijn de melodieën die onmiddellijk in je hoofd moeten gaan zitten. Dat is althans de bedoeling van de maakster en daar is ze verdomd goed in geslaagd.

En dat is best knap na dat veelgeroemde debuut Ze Willen Wel Je Hond Aaien Maar Niet Met Je Praten uit 2008. Roos bewoog zich al een poosje in het Nederlandse muzieklandschap, maar wist toch te verrassen met die eerste. Zowel de kritische pennen der muziekjournaille als de publieke opinie: Roos veroverde met ZWJHWAMNMJP de harten van velen. Geroemd werden de dwarse popliedjes, de humorvolle en spitsvondige teksten, alsook de spannende live show die de band daar omheen creëerde. Die show brachten ze onder meer op Lowlands, Noorderslag en zowat alle grote festivals, clubs en theaters des lands. Ook won ze De Eerste Prijs, een prijs voor Nederlands talent op het gebied van licht eigentijds amusement. Maar genoeg daarover. Voorwaarts. Omdat Roos dat wil.

Roosbeef presenteert Omdat Ik Dat Wil op 31 augustus in Paradiso, Amsterdam

Tim was gisteren te horen bij GIEL op 3FM en te zien bij De Wereld Draait Door. Video’s van live opnamen van alle 12 tracks zijn de afgelopen twaalf dagen in premiere gegaan bij MetMichiel.nl.

‘Days’ is op CD en Vinyl verkrijgbaar bij alle platenspeciaalzaken en ook online via excelsiorshop.nl

Op iTunes is de exclusieve bonustrack ‘What The Hell’ ter download beschikbaar.

Volgend weekend speelt Tim met zijn band een aantal releaseshows in Amsterdam, Rotterdam en Hoorn. Voor het optreden in Paradiso en de middagshow in Rotown zijn nog kaarten beschikbaar.

De pers over ‘Days’

NRC: “Op zijn tweede album klinkt Tim Knol rijker dan voorheen”

De Volkskrant: “Zomerse, voortreffelijke liedjesplaat”

OOR: “Verbreding en verdieping op alle fronten. Days is een gedroomd tweede album”

Parool: “Zijn status als popmuzikaal wonderkind (hij is van 1989) bevestigt Knol met Days: anderhalf jaar na zijn overdonderende debuut alweer twaalf nieuwe songs, waar echt niet één mindere broeder tussen zit.”

Dagblad van het Noorden: “Twaalf knap geschreven, ingespeelde en smaakvol gearrangeerde nummers.”

www.timknol.nl- facebook – twitter