Scram C Baby's 'Slow Mirror, Wicked Chair' ligt nu in de winkels. Het nieuwe album van de Amsterdammers was vorige week nog album van de week bij 3VOOR12. Lees hier de recensie. Erik Zwennes van VPRO 3VOOR12 schreef al: Scram C Baby is misschien wel de beste indierockband van Nederland. Ze zijn in diverse bezettingen al bijna twintig jaar bezig. De Amsterdammers zijn inmiddels toe aan hun zesde studioalbum getiteld Slow Mirror, Wicked Chair. Vuig, sexy, grappig en scherp, dat is Scram C Baby. Live zijn John-Cees en consorten alleen maar gevaarlijker. De albumpresentatie is op 11 september in Paradiso. Komt allen! En daar sluiten we ons van harte bij aan. Er zijn nog meer recensies binnen en wel op fileunder.nl en alternative.blog.nl. Voor de mensen die deze week naar Vlieland voor Into The Great Wide Open trekken alvast een opwarmertje met een van de tracks van 'Slow Mirror, Wicked Chair': Camping. 'Slow Mirror, Wicked Chair' is te bestellen in onze webshop en de betere platenzaak.

Het album van The Upsessions is nu verkrijgbaar op CD en Vinyl en de band staat vrijdag 20 augustus op het Lowlands Festival. Hieronder een interviews, verschenen in de Volkskrant. AMSTERDAM - Eerst was er op Jamaica skamuziek, die werd eind jaren zestig wat langzamer van tempo en heette toen rocksteady, en daarna kwam er weer een wat snellere variant, door de Britten skinhead reggae genoemd. Boudewijn ‘Boss’ van Trigt en Giel Mulder van de Nederlandse band The Upsessions: ‘Maar skinhead reggae vinden we een foute naam met nare associaties, dus noemen we onze muziek: early reggae.’ Want dat is ska en skinhead reggae natuurlijk vooral: vroege reggaemuziek. ‘Een stijl die ze op Jamaica nauwelijks nog spelen, zoals wij ook geen zin hebben om muziek van Vader Abraham te spelen’, zegt Mulder. Maar in Europa houden we nog altijd van die opgewekte zomerse klanken, al gaat het met de populariteit van skamuziek in golven, weet Van Trigt: ‘Vijftien jaar geleden voer deze muziek er bovenop, maar nu heel diep eronder.’ Mulder: ‘Op een gegeven moment had je ook hier veel bandjes met een contrabas en drie blazers, die allemaal wilden klinken als de Skatalites.’ Van Trigt, die in verscheidene ska/reggaebands heeft gespeeld ...

"Well it all started the night my friend Joe and I wanted to shoot something real big. So I found my grandfather's tommy guns. Joe and I went to my father's farm in Attica. There was this old Chevy Nova. We loaded the L-drums and took our places. We downloaded 100 rounds in under 15 minutes. As we sat down, a little tired you know, we noticed there was an old fire extinguisher. We pulled it from what used to be a Chevy Nova and walked back from it about fifty feet. We opened fire. The extinguisher exploded in the middle of the open field. My friend and I started shooting at fire extinguishers every Sunday. After a while, bored with the Sunday afternoon shooting sessions, we decided to form a band called Tommigun." Tommigun is de nieuwe band van Thomas Devos, de vroegere frontman van rumplestitchkin. rumplestitchkin was humo’s rock rally finalist in 1998 en bracht twee albums uit: “small-time hero” (2003) en “somersault” (2005). Daarnaast werkte Thomas mee aan andere muzikale projecten zoals “Les enfants de l’Yser” en componeerde hij voor theater (o.a. Stoksielalleen) en televisie (o.a. soundtrack en titelsong voor het Woestijnvisprogramma “0032”). Voor Tommigun trok hij met Joeri Cnapelinckx ...

Lella Fathia is de formatie rond de van origine Marokkaanse Fathia Bazi. Fathia groeide op met muziek van Sade, Diana Ross en Tracy Chapman. Toen ze naar de middelbare school ging ontdekte ze een jongerencentrum in de buurt, wat een waar muziekwalhalla bleek voor de jonge Fathia. Daar ontdekte ze muziek van PJ Harvey, Gotcha, Portishead, Billy Holiday, Bessie Smith, Janis Joplin, Björk en vele anderen. Fathia bouwde er een brede muzikale kennis op en begon een passie te ontwikkelen voor het zelf schrijven van liedjes. Dat bleef niet lang onopgemerkt, want ze probeerde de melodieën waar mogelijk, direct uit. Voor haar negentiende verjaardag kreeg Fathia een gitaar van haar zus. In eerste instantie wilde ze alleen gitaarlessen nemen, maar haar muziekleraar spoorde haar aan om zangles bij hem te nemen. Hij vond dat ze een bijzondere stem had en was van mening dat ze deze nog verder kon ontwikkelen. Voor die tip is Fathia hem nog altijd dankbaar, want het resultaat mag indrukwekkend genoemd worden. Fathia’s stem heeft verschillende kanten. Ze kan heel lief en zacht klinken, maar ook ruw of juist soulful, maar bijna altijd wel met een blue note. Soms lijkt het of ze regelrecht uit de ...

Joep Pelt (1979) is een echte muzikale globetrotter. Muzikaal opgevoed op de modderige oevers van de Mississippi en de Niger, trekt Joep geregeld door zowel Afrika als Amerika, op zoek naar nieuwe muzikale bouwstenen. Een synthese van alle muziekstijlen die Joep door de jaren heen heeft geabsorbeerd vormen, samen met de verhalen die hij onderweg heeft verzameld, een solide basis voor zijn liedjes. Solo met akoestische gitaar, of aangevuurd door zijn energieke band leidt Joep je naar het schemergebied tussen muzikale werelden. Eind jaren '90 speelt Joep in Mississippi op de veranda of in lokale 'juke joints' met oude bluesrotten als R.L. Burnside en T-Model Ford, die hem inwijden in de stokoude gitaartechnieken uit het zuidelijke katoenland en de hypnotische ritmes van de beboste heuvels net onder Memphis. Na een scriptie te hebben geschreven over de duivel in de blues, en twee bejubelde CDs te hebben uitgebracht bij het Franse Bad Reputation Records, staat Joep op vier edities van het North Sea Jazz Festival, en trekt hij naast het Nederlands clubcircuit, langs diverse podia en festivals in Frankrijk en de Verenigde Staten. Op zoek naar nieuwe muzikale ingrediënten, reist Joep in 2004 voor het eerst naar Mali, waar hij gitaarles krijgt van levende ...

ECKHARDT = Rik Elstgeest Rik Elstgeest groeit op in Kopna Kopna, de vijfkoppige artrock band die in 2005 na ruim tien jaar – en een prikkelend album – ophoudt te bestaan. Sindsdien maakt hij muziektheatervoorstellingen bij de Veenfabriek en speelt hij regelmatig bij Ghosttrucker en Alamo Race Track. Bij de Veenfabriek ziet Elstgeest zijn oude bandmaten in wisselende samenstellingen terug en krijgt hij de ruimte om nieuw songrepertoire te ontwikkelen. Een aantal songs klinkt in de voorstellingen, andere blijven nog even in de tas. Onder de vleugels van de Veenfabriek brengt Elstgeest het materiaal nu voor het eerst bij elkaar en neemt als ECKHARDT een sprong in het diepe. The Big Blue Yonder’ is daarvan het resultaat. Het debuut van Eckhardt klinkt zoals het tot stand is gekomen: zonder enige haast, pretenties en gewapend met niet meer dan een akoestische gitaar hebben de kleine arrangementen kleur gekregen. In de winter van 2009 duikt Eckhardt met goede vrienden de studio in bij Frans Hagenaars in Weesp om de liedjes op te nemen. In april 2010 verschijnt het album bij Excelsior-recordings. Rust, liefde, jeugd, zon, regen, vriendschap het zijn woorden die bij beluistering te binnen schieten. Bij de webwinkel staat er onder Eckhardt: If you like Eckhardt, ...

Beans & Fatback Onno Smit, muzikant en food lover, presenteert Beans & Fatback: een album inclusief boek vol smaakvolle foto’s en gerechten. De titel was er al: Beans & Fatback. Het genre was ook van het begin af aan duidelijk: een mix van country en soul invloeden, gemixt met de jingle-jangle sound van midden jaren 60, Blue Eyed Country-Soul. Maar wat te doen je als je wel het recept en de ingrediënten hebt, maar niet de pegels? Onno Smit (ook gitarist/zanger Lefties Soul Connection) besloot zijn passie voor eten, drinken en koken te combineren met het opnemen van een album. In een aantal live sessies heeft hij met verschillende muzikanten de nummers opgenomen die samen het album Beans & Fatback vormen. Tijdens elke sessie kookte Onno een uitgebreide maaltijd voor de muzikanten in ruil voor hun muzikale bijdrage (Beans & Fatback zou je in dit geval dan ook kunnen interpreteren als spek & bonen). En wat werkt er meer motiverend dan de geur van knoflook, spek en uien in een hete pan met olie, kippenvet dat in de oven over de aardappels druppelt?! De gerechten zijn simpel, recht voor z’n raap en doeltreffend net als de nummers op het album. De ...